Po zakończeniu wojny dowodził artylerią Leningradzkiego Okręgu Wojskowego. Następnie był komendantem oficerskiej szkoły artylerii.

11 kwietnia 1950 został skierowany do pełnienia służby w Wojsku Polskim na stanowisko szefa artylerii WP w stopniu generała dywizji. Od 1951 był dowódcą artylerii WP i funkcję tę pełnił do 16 listopada 1956. Na tym stanowisku w dniu 12 sierpnia 1955 został awansowany na stopień generała broni.

Następnie powrócił do ZSRR, gdzie pracował w wyższym szkolnictwie wojskowym. W 1961 został przeniesiony w stan spoczynku.

Miał dwóch synów. Starszy syn – Jurij – zginął na froncie w 1942 w czasie wojny z Niemcami. Młodszy syn – Władimir Michałkin (1927–2017) pełnił służbę w artylerii Armii Radzieckiej i w 1989 został awansowany na stopień marszałka artylerii.

Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy – 1956 Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski – 1954 Krzyż Kawalerski Orderu Virtuti Militari – 1968 Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” – 1955 Order Suworowa I stopnia – 22 czerwca 1944 (za walki na Przesmyku Karelskim)

Przypisy