W tym czasie został czterokrotnie odznaczony: Orderem Wojny Narodowej II klasy, Orderem Czerwonej Gwiazdy, Medalem „Za odwagę” oraz Medalem „Za obronę Leningradu”.
Następnie jego jednostka uczestniczyła w wyborgskiej operacji zaczepnej, w wyniku której została wyzwolona południowa część obwodu leningradzkiego oraz Wyborg. Następnie jednostka została włączona w skład 1 Frontu Ukraińskiego i brała udział w lwowsko-sandomierskiej operacji zaczepnej. Swój udział w walkach z Niemcami zakończył w okolicach Brna w Czechosłowacji.
W grudniu 1944 został skierowany na kurs doszkalający, po ukończeniu którego w stopniu młodszego lejtnanta został skierowany na dowódcę plutonu artylerii w Leningradzkim Okręgu Wojskowym. Od 1950 dowodził plutonem szkolnym w 1 Leningradzkiej Oficerskiej Szkole Artylerii. W 1953 sam ukończył tę uczelnię jako ekstern. Następnie był dowódcą baterii ciężkich moździerzy w 2 gwardyjskiej Dywizji Artylerii Przełamania oraz komendantem dywizyjnej szkoły podoficerskiej, skąd został skierowany na studia do Wojskowej Akademii Artylerii im. Feliksa Dzierżyńskiego. Po ukończeniu studiów został skierowany na stanowisko zastępcy dowódcy pułku artylerii w Grupie Wojsk Radzieckich w Niemczech.