Kupcy wymienieni w regulaminie byli zwolnieni od opłaty pocztowej, a inni kupcy uiszczali 4 grosze od przesyłki. Pozostali, którzy korzystali z usług gońców mieli wnosić opłaty ustalone przez samych gońców. W 1604 radni Wrocławia, Gdańska, Torunia i Poznania zawarli wspólne przepisy regulujące ruch poczty pieszej na trasie Wrocław-Gdańsk. Połączenie pocztowe Wrocławia z Gdańskiem obsługiwać miało regularnie 4 gońców pocztowych: po dwóch z tychże miast. Drogę z Wrocławia do Gdańska posłańcy mieli przebyć w ciągu 9 dni, a w zimie w ciągu 11 dni. Określono także ścisłe zasady zachowania się gońców podczas podróży. Kolejne unormowania ruchu i działalności poczty śląskiej ogłoszono 9 III 1635. Wydany przez radę miasta Regulamin Związku Gońców Cesarskiego Miasta Wrocławia utrzymywał w mocy postanowienia wcześniejszych regulaminów, a ponadto nakazywał osobiste dostarczenie przez gońca pocztowego zleconej mu przesyłki, sporządzanie przez przełożonego szczegółowego spisu przychodzącej i odchodzącej poczty, zachowanie tajemnicy korespondencji oraz narzucał szybkość obiegu poczty. Nałożono też surowe kary za spóźnienie się gońca (pieniężne, a za trzecim razem miał być wydalony z miasta).
Bibliografia 400 lat poczty polskiej, Warszawa 1958, s. 36, 41 – 42. Encyklopedia Wrocławia, Wrocław 2003, s. 699. A. Śnieżko, Szkice z dziejów poczty śląskiej, [b.m.w.] 1957, s. 12 – 13
Kategoria:Poczta we Wrocławiu