Parafia św. Andrzeja Apostoła w Zgłobniu należy obecnie do dekanatu Boguchwała w diecezji rzeszowskiej. Na podstawie akt wizytacji można datować jej założenie między 1358 a 1513, ale zachowany dzwon gotycki z napisami minuskułowymi pochodzi z 1442, a istnienie drewnianego kościoła parafialnego św. Andrzeja odnotowane jest w trzeciej części Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis Długosza z lat 1476–1480. Bolesław Kumor przypuszcza, że była fundacją rycerską z drugiej połowy XIV w. Według zapisu wizytacji z 1721 drugi kościół drewniany pochodził z 1463. Parafia należała pierwotnie do dekanatu pilzneńskiego (tzw. leśnego, do poł. XV w. znanego jako dębicki), a od 1595 do dekanatu ropczyckiego w diecezji krakowskiej. W 1678 sufragan krakowski Mikołaj Oborski miał konsekrować kolejną świątynię drewnianą, ale wydaje się stać z tym w sprzeczności informacja z 1721, że ówczesny kościół drewniany był „starodawny”. Murowany jednonawowy kościół z drewnianą dzwonnicą, pokryty wewnątrz polichromią powstał w stylu barokowym z fundacji Teodora Lubomirskiego w 1741, choć w 1763 nie był jeszcze poświęcony. Miejsce dawnych kościołów na Pasterniku, bliżej koryta Lubczy, znaczy kapliczka z lat 60. XX w. W drugiej połowie XIX w. nastąpiła renowacja sklepienia, wymiana gontów i otynkowanie dzwonnicy, ok.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Zgłobień · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.