Tadeusz Ewaryst Jaroszyński (ur. 9 grudnia 1862 w Wólce Dobryńskiej, zm. 20 lipca 1917 w Warszawie) – polski pisarz, recenzent teatralny, rysownik.

Życiorys Uczęszczał do gimnazjum we Lwowie i Piotrkowie, kształcił się w Warszawskiej Szkole Rysunkowej w latach 1883-1884, następnie do 1892 przebywał w Paryżu, na studiach malarskich. Był członkiem Gminy Narodowo-Socjalistycznej i współpracownikiem „Pobudki”. Członek Gminy Narodowo-Socjalistycznej w 1888Wiesław Śladkowski, Gmina Narodowo-Socjalistyczna w Paryżu wobec tradycji 3-Majowej, w: Acta Universitatis Lodziensis. Folia Historica, 40, 1991, s. 51.. W 1890 debiutował jednoaktówką W szynkownie, ogłoszoną w „Życiu”. Po powrocie do kraju zamieszkał w Warszawie i pracował jako rysownik i ilustrator m.in.: „Tygodnika Ilustrowanego” i „Wędrowca”. Był zarazem kierownikiem artystycznym w Kole Miłośników Sceny. Pisywał i ogłaszał artykuły z historii sztuki, recenzje teatralne, felietony, opowiadania i powieści. Od 1896 zamieszczał w „Głosie” i „Gazecie Polskiej” recenzje z wystaw malarskich i artykuły z dziedziny plastyki. Od 1900 współpracował jako recenzent teatralny i nowelista z "Tygodnikiem Ilustrowanym", a od 1902 z „Kurierem Codziennym” i „Wędrowcem”. W styczniu 1908 został uwięziony na dwa tygodnie za brak zezwolenia policji na odczyt o Grottgerze.