Rzepicha, matka królów, żona Piasta, między narodami sarmackimi słowiańskiego monarchy tej części ziemi, która się Polska nazywa ks. Franciszka Salezego Jezierskiego.
Po 9 sierpnia 1792, gdy wojska rosyjskie wkroczyły do Polski, Dufour wydrukował broszurę uzasadniającą wstąpienie wojsk do Polski, a także książkę Zdanie o królu polskim autorstwa samego Stanisława Augusta, w której tłumaczył swoje zachowanie odnośnie do wojny polsko-rosyjskiej. Poza tym drukarnia nadal zajmowała się wydawaniem pozycji beletrystycznych np. Nowe powieści moralne Marmontela. Po 1793 roku nastąpił upadek powolny upadek drukarni. Po uwolnieniu stolicy w wyniku powstania z 1794 roku Dufour włączył się do akcji wydawania pism powstańczych. Były to przede wszystkim druki ulotne, wiersze, rozporządzenia, informacje od różnych organizacji cywilnych i wojskowych, gazet. Oprócz tego drukowano sporo publikacji Tadeusza Kościuszki, o nakładzie do 5 tys. egzemplarzy. Po klęsce powstania kościuszkowskiego wydano zakaz działalności polskich instytucji, Dufourowi wysłał petycję do generała Fiodora Buxhövdena, by pozwolono mu drukować rozporządzenia magnackie na terenie stolicy. Zgodę otrzymał.