W 1904 r. Karlfeldt został członkiem Akademii Szwedzkiej, zajął tam fotel nr 11. W 1905 r. został wybrany na członka Instytutu Noblowskiego Akademii, zaś w 1907 r. Komitetu Noblowskiego. W 1912 r. został stałym sekretarzem Akademii, którą to posadę zachował do śmierci.
Uniwersytet w Uppsali – alma mater Karlfeldta – przyznała mu w 1917 doktorat honoris causa.
Przypisy
Bibliografia Vildmarks- och kärleksvisor, 1895 (Pieśni puszczańskie i miłosne) Fridolins visor, 1898 (Pieśni Fridolina) Fridolins lustgård och Dalmålningar på rim, 1901 (Wesoły ogród Fridolina i rymowane obrazy dolin) Flora och Pomona, 1906 (Flora i Pomona) Flora och Bellona, 1918 (Flora i Bellona) Hösthorn, 1927 (Róg jesienny)
Kategoria:Nobliści – literatura Kategoria:Szwedzcy pisarze Kategoria:Szwedzcy poeci Kategoria:Członkowie Akademii Szwedzkiej Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Uppsali Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1931