w latach 50. XX w. To wykonanie dotarło do 57 pozycji na liście Top 100 pisma Billboard. Jednak wielkim przebojem stała się ta piosenka w wykonaniu Everly Brothers, gdy osiągnęła 7. miejsce na liście przebojów w 1960 r.

Dylan był fanem Everly Brothers i sięgnął po tę piosenkę; jego wersja umieszczona na Self Portrait pozostaje dość blisko wykonania jej przez braci.

Dylan powrócił do tej kompozycji w 1981 r. i wydał ją na europejskim singlu Heart of Mine jako strona B. Stronę wokalną dzielił z piosenkarką znaną m.in. z chórków i partii solowych na koncertach The Rolling Stones – Clydie King. Nie poprzestał na tym i wykonywał ten utwór także na koncertach w tym samym roku.

Muzycy Sesje 1 i 2 Bob Dylan – gitara, harmonijka, wokal, pianino Norman Blake – gitara Fred Carter, Jr. – gitara Pete Drake – Elektryczna gitara hawajska Bob Moore – gitara basowa Bill Pursell – pianino Kenneth Buttrey – perkusja