Przez pomyłkę protagonista adresuje jednak list do swojej narzeczonej Klary, która w odpowiedzi sugeruje mu, by ten trzymał fantazję na wodzy, gdyż Piaskun to jedynie wytwór jego podświadomości, a podobieństwo Coppolii z Coppeliusem to zbieg okoliczności. thumb|250px|Rysunek E.T.A. Hoffmanna do opowiadania Piaskun W kolejnym liście do Lotara, Natanael prosi przyjaciela, aby ten nie rozmawiał więcej o jego problemach z Klarą. Informuje go poza tym, że mylił się co do tożsamości Coppolii i stwierdza, że ten nie jest najprawdopodobniej Coppeliusem, gdyż mówi on wyraźnie włoskim akcentem, podczas gdy Coppelius był Niemcem. W dalszej części opowiada on mu o Spalanzanim, włoskim fizyku i docencie z uniwersytetu, na którym on sam studiował, oraz o jego córce Olimpii. Ta wydaje mu się nieco osobliwa, ale sympatyczna zarazem. Na końcu listu czytelnik dowiaduje się, że Natanael jedzie odwiedzić Lotara i Klarę.