Podobne układy kwartowo-trytonowo-tercjowe stosował jednak kompozytor wcześniej.
Zastosowanie tego akordu, mimo pewnych związków z harmonią klasyczną, nie powinno się analizować przez pryzmat systemu tonalnego. W muzyce Skriabina nie daje się oddzielić tego, co harmoniczne, od tego, co melodyczne; tego, co homofoniczne, od tego, co polifoniczne. Akord mistyczny nazwać można za Hermannem Erpfem mianem Klangzentrum, to znaczy centrum brzmieniowym. Nie występuje on bowiem w dziełach Skriabina w postaci klasycznie ujętego pionu akordowego, ale w rozłożeniu melodycznym. Brzmienie utworu nabiera cech kwartowych, trytonowych, a przez to w konsekwencji zaciera się jego funkcyjność dur-moll.
300px|thumb|center|Rozłożony akord mistyczny tworzy sześciodźwiękową syntetyczną skalę tzw. prometejską. Jest ona zbliżona do skali całotonowej czy skali akustycznej Béli Bartóka.
Zobacz też akord eliptyczny
Przypisy
Kategoria:Akordy