Uczył ponadto religii w szkole wydziałowej żeńskiej (od 1931 r.)
Po zajęciu Bydgoszczy przez Niemców i zamordowaniu proboszcza parafii ks. Kazimierza Stepczyńskiego, ofiarnie prowadził działalność duszpasterską: udzielał sakramentów świętych, spowiadał po polsku (mimo zakazu okupanta), wspierał parafian, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji.
Okres powojenny 21 stycznia 1946 r. został ustanowiony administratorem parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa, jednak już 15 września tego roku został administratorem parafii Matki Boskiej Nieustającej Pomocy na przedmieściu Szwederowo. Uroczysta jego introdukcja na proboszcza tej parafii nastąpiła 28 kwietnia 1954 r.
Bezpośrednio po objęciu parafii szwederowskiej przystąpił do usunięcia zniszczeń w kościele parafialnym. Fundusze na remont świątyni gromadził organizując koncerty muzyki religijnej i kwesty ogólnomiejskie w Resursie Kupieckiej. W ciągu niespełna roku wykonał szereg prac wewnątrz i na zewnątrz kościoła. Naprawił i ulepszył instalację elektryczną, pomalował wnętrze świątyni i wzbogacił je o nowe elementy dekoracyjne. Odrestaurowany kościół konsekrował 29 czerwca 1947 r. biskup sufragan gnieźnieński Lucjan Bernacki.