Do wyznaczenia optymalnego stanu środków pieniężnych potrzebne są trzy wielkości: stały koszt transferu gotówki na papiery wartościowe i na odwrót, całkowita wartość zapotrzebowania na gotówkę o charakterze transakcyjnym w ciągu danego okresu (np. roku) oraz koszt alternatywny utrzymania gotówki, czyli np. stopa oprocentowania bonów skarbowych. Analogicznie jak w modelu EOQ, optymalny stan środków pieniężnych odpowiada w przybliżeniu miejscu, w którym koszt alternatywny zrówna się z kosztami transakcyjnymi.
Koszty alternatywne można obliczyć, korzystając ze wzoru:
gdzie: – koszty alternatywne, – gotówka, – koszt alternatywny utrzymania gotówki.
Koszty transakcyjne można obliczyć, korzystając ze wzoru:
gdzie: – koszty transakcyjne, F – stały koszt transferu gotówki na papiery wartościowe i na odwrót, T – całkowita wartość zapotrzebowania na gotówkę o charakterze transakcyjnym w ciągu danego okresu, np. roku.
jest optymalne gdy:
stąd:
gdzie: – optymalny stan gotówki.