Z tego powodu niezwykle cenne są znaleziska archeologiczne dokonane w pobliżu miasta Anyang - w grobowcach odkryto modele ceramiczne budowli starożytnych. Zachowały się również księgi z opisami zarówno samych obiektów, jak i technik budowlanychEdward Kajdański: Architektura Chin str 22. Najstarszy zachowany traktat z zakresu architektury Yingzao Fashi (Metody architektury) pochodzi z początku XII w.
Miasta thumb|left|250px|Wieża Dzwonu w Xi’an Miasta budowano zgodnie z zasadami feng shui: ulice biegły w kierunkach wschód-zachód i północ-południe, fasady domów z wejściami były skierowane na południe, co związane było z wierzeniem, że dobre wpływy płyną z południa, a złe z północyKünstler: Sztuka Chin str 72. Wypracowano na tej podstawie kanon architektoniczny dla poszczególnych typów budowli, oraz dla planowania miast. Miasta były budowane na planie prostokąta, otoczone murami z bramami nad którymi wznosiły się wieże obserwacyjne. Główna arteria biegła na osi północ-południe. Brama główna miasta znajdowała się od strony południowej. Wewnątrz, w centrum lub w części północnej, znajdowało się, również prostokątne, „miasto pałacowe” (gongcheng), także otoczone murem. Tradycyjnie wznoszono dwie wieże: Wieżę Bębna (Gulou) oraz Wieżę Dzwonu (Zhonglou)Edward Kajdański: Architektura Chin str 37.