Na przełomie 1993 i 1994 odniósł kolejny sukces, samodzielnie zwyciężając w turnieju Challengers w Hastings, dzięki czemu w kolejnej edycji (1994/95) wystąpił w turnieju głównym (Hastings Premier), w którym zajął IV miejsce (za Thomasem Lutherem, Johnem Nunnem i Colinem McNabem). W 1994 podzielił I m. (wspólnie z Nikołajem Legkijem i Josephem Gallagherem) w Ticinie.
W kolejnych latach nie osiągnął już tak znaczących szachowych sukcesów, od czasu zmiany obywatelstwa w turniejach startując bardzo sporadycznie. W 2008 podzielił II m. (za Michaiłem Ułybinem, wspólnie z m.in. Danielem Gormallym, Keithem Arkellem i Thomasem Pähtzem) w otwartych mistrzostwach Szwajcarii, rozegranych w Samnaun.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1993, z wynikiem 2535 punktów dzielił wówczas 32-38. miejsce wśród rosyjskich szachistówFIDE rating history :: Sher, Miron N..
Żoną Mirona Szera jest reprezentująca Stay Zjednoczone rosyjska arcymistrzyni Ałła Grinfeld.
Przypisy
Bibliografia ChessBase Megabase 2009
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańscy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Rosyjscy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Radzieccy arcymistrzowie szachowi Kategoria:Trenerzy szachowi Kategoria:Urodzeni w 1952 Kategoria:Zmarli w 2020 Kategoria:Ludzie urodzeni w Królewcu