Dom rodzinny w Bombaju staje się alegorią do przejęcia kontroli w Indiach przez Anglików. Rodzina Sinai oraz ich sąsiedzi są zmuszeni przez Williama Methwolda, potomka angielskiego założyciela Bombaju, do kupna mieszkania, w którym nie mogą nic zmieniać, przejmując przy okazji (z wyjątkiem Aminy) także angielski styl życia, co prowadzi nawet do naśladowania oksfordzkiego sposobu mówienia.
Język Powieść została napisana w języku angielskim. Jednak z uwagi na pochodzenie autora, język książki cechuje się wieloma orientalnymi elementami. Odnosi się to nie tylko do doboru słownictwa, lecz także do sposobu pisania. Ponieważ opowiadania Orientu mają długą tradycję, protagonista Saleem widzi siebie jako narratora, zdającego relację. Z takimi cechami, jak nośność, różnorodność, zawiłość, ale także lekkość, jego ton przypomina słownie przekazywane opowiadanie, odróżniające utwór od innych tekstów.
Natomiast poprzez zawiłość językową, bogactwo motywów, czy szczególną rolę narratora, którego wiarygodność relacji często stoi pod znakiem zapytania, powieść wymaga od czytelnika koncentracji i uwagi.