W roku 1094 brał udział w synodzie w Blachernach i udaremnił spisek Nicefora Diogenesa, gdy jako członek cesarskiej gwardii chroniącej łaźnię, a potem namiot Aleksego, nie dopuścił by Nicefor dotarł przed jego oblicze.
Tatikios brał udział w oblężeniu Nicei przez krzyżowców i następnie na czele niewielkiego oddziału udał się wraz z ich armią w głąb Anatolii. Miał on przeprowadzić przez nią uczestników krucjaty i nadzorować wykonanie przez nich przyrzeczenia zwrotu wszystkich zajętych przez nich dawnych terytoriów bizantyjskich. Jednak w lutym 1098, już w trakcie oblężenia Antiochii, Tatikios opuścił armię krzyżowców pod pretekstem poszukiwania żywności i udał się na Cypr. Powody tej decyzji nie są jasne. Według Anny Komneny Boemund, który miał świadomość, iż w razie zdobycia Antiochii przysięga zobowiązywałaby go do przekazania miasta Bizantyjczykom, postanowił pozbyć się Tatikiosa i przekonał go, że inni wodzowie chcą go zabić, a zatem ten musi uciekać. Wysuwano także hipotezy, iż Tatikios skłócił się zarówno z Boemundem jak i Rajmundem, albo zaniechał udziału w oblężeniu w nadziei że zmniejszy to powodzenie krzyżowców.