Ten ostatni dokument podpisał, ze strony rządu Qingów, książę Gong (1833-1898). Był on jednym z inicjatorów utworzenia Zongli Yamen i został jego szefem. Urząd ten zajmował się kwestiami związanymi z polityką, sprawami wojskowymi i bezpieczeństwa oraz handlem zagranicznym. Jego słabością była jednak niemożność scentralizowania zarządzania sferą stosunków zagranicznych.
Początkowo w skład kolegium kierowniczego (różnej rangi ministrów) wchodziło 3-5 osób, a następnie liczba ta wahała się pomiędzy 9 a 11. Do pomocy mieli oni licznych sekretarzy w tym: czterech sekretarzy administracyjnych (dwóch Mandżurów i dwóch Chińczyków); dwóch sekretarzy-asystentów (jednego Mandżura i jednego Chińczyka); dwudziestu zwykłych sekretarzy; nieznaną liczbę sekretarzy nieetatowych i pracowników wynajętych.
Urząd był podzielony na 5 wydziałów: Brytyjski (Yingguo Gu 英國股), odpowiedzialny także za stosunki z Austrią, handel międzynarodowy i cła; Obrony Morskiej (Haifang Gu 海防股), zarządzał służbą patrolową na rzece Jangcy, Flotą Północnego Oceanu, umocnieniami nabrzeża, stoczniami, krajową produkcją maszyn, służbą telegraficzną, liniami kolejowymi i kopalniami oraz decydował o zakupach z zagranicy okrętów i broni;