W latach 1916–1919 członek Rady Miejskiej w Warszawie z ramienia PPS-Lewicy i Bundu. Członek KC KPRP, aresztowany na posiedzeniu 8 lutego 1920, więziony był w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Po uwolnieniu w 1921 wyjechał do RFSRR, pozostał na stałe w ZSRR. Członek WKP(b), pracownik Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej (WSNCh) ZSRR, następnie główny energetyk w departamencie przemysłu metalurgicznego komisariatu ludowego przemysłu ciężkiego ZSRR.
W okresie „wielkiej czystki”, 28 października 1937 aresztowany przez NKWD. 25 stycznia 1938 skazany na śmierć przez Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR z zarzutu o „uczestnictwo w organizacji terrorystycznej”, stracony tego samego dnia w miejscu egzekucji Kommunarka pod Moskwą i tam też pochowany anonimowoЦишевский Иосиф Александрович.
Zrehabilitowany 29 września 1956 postanowieniem Kolegium Wojskowego SN ZSRR.
Życie prywatne Był mężem Marii Koszutskiej.
Upamiętnienie W 1975 jego imieniem nazwano ulicę na warszawskim Ursynowie. W 2017 uchwałą Rady m.st. Warszawy jej patrona zmieniono na Jana Ciszewskiego.
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny, t. 14, s.