Karierę filmowca zapoczątkował jako asystent montażysty Ludwik Medyceusz (Giovanni dalle Bande Nere, 1956) z Vittoriem Gassmanem i filmu przygodowego Pirat Czarnego Jastrzębia (Il pirata dello sparviero nero, 1958), a także produkcji peplum z Ettorem Mannim. Następnie pracował jako montażysta, m.in. filmu dokumentalnego Bitwy na morzach (Battaglie sui mari, 1961) i dramatu Krew i wyzwanie (Il sangue e la sfida, 1962) z udziałem Johna Kitzmillera.
Jego debiutem reżyserskim był film eksploatacji Armida, dramat panny młodej (Armida, Il Dramma di Una Sposa, 1970). W 1975 wspólnie z Joe D’Amato napisał scenariusz do dreszczowca Zemsta Emanuelle (Emanuelle e Françoise (Le sorelline)) z George’em Eastmanem w roli sadystycznego kochanka Carla. Potem pojawiły się jego filmy o tematyce nazistowskiej, takie jak SS Girls (1977; znany też jako Private House for the SS) z Lucianem Pigozzim i Obóz kobiet 119 (KZ9 – Lager di Sterminio, 1977), kilka filmów dokumentalnych mondo z udziałem Laury Gemser, Seksowny nocny raport (Le Notti porno nel mondo, 1977) i Emanuelle, porno nocnego świata nr 2 (Emanuelle le Porno Notti del Mondo N. 2, 1977), filmy dotyczące chrześcijańskich mniszek żyjących w klasztorach w średniowieczu takie jak Śluby krwi.