Od 1940 organizator i członek Komendy Formacji Bojowo-Milicyjne Polskich Socjalistów. Uczestnik powstania warszawskiego na Powiślu w Elektrowni Warszawskiej, potem w Śródmieściu w oddziałach Armii Ludowej i Polskiej Armii LudowejW wielu relacjach występuje jako kapitan Armii Ludowej..
17 września 1944 wraz z kpt. Konstantym Kaługinem i czterema oficerami ze sztabu Armii Krajowej przedostał się kanałami na Mokotów, a następnie 20 września na drugi brzeg Wisły celem nawiązania kontaktu z Armią Czerwoną. Po przesłuchaniach jako jedyny został zwolniony. Zgłosił się w Lublinie do Edwarda Osóbki-Morawskiego. Otrzymał stopień kapitana i został powołany na inspektora do spraw specjalnych zleceń PKWN.
Organizator odtworzonej Organizacji Młodzieży TUR, członek jej Komitetu Centralnego (1944–1946). Od 17 listopada 1944 do 17 grudnia 1947 członek Rady Naczelnej „lubelskiej” PPS. Od 17 grudnia 1947 do 30 września 1948 członek Centralnej Komisji Rewizyjnej PPS. I sekretarz wojewódzkiego Komitetu PPS (od 18 marca 1945 do 24 lutego 1946) oraz stołecznego komitetu PPS (od 28 lipca 1946 do 31 sierpnia 1947). Do 30 września 1948 był członkiem stołecznego komitetu PPS.