Próba Lehnera – reakcja charakterystyczna, wykonywana najczęściej podczas analizy kationów i anionów w roztworach wodnych, dzięki której można wykryć aniony chromianowe (CrO42-) i dichromianowe (Cr2O72-).
Wykonanie i reakcje thumb|300px|Schemat wykonania reakcji Do probówki należy wlać niewielką ilość (3 ml) badanego roztworu zawierającego żółte aniony chromianowe i/lub pomarańczowe aniony dichromianowe, dodajemy kilka kropli nadmiaru wody utlenionej (3%), kilka kropli roztworu kwasu siarkowego o stężeniu ok. 3 mol/dm3 oraz cienką warstwę (ok. 1 ml) alkoholu amylowego. Probówkę zatyka się i wytrząsa silnie przez kilkadziesiąt sekund. Po wytrząśnięciu i odczekaniu kilku sekund, widać w probówce dwie wyraźnie oddzielone warstwy roztworów: górna (alkoholowa) i dolna (wodna), ponieważ alkohol amylowy i woda nie mieszają się wzajemnie ze sobą. Można więc poczynić następujące obserwacje: w górnej (alkoholowej) warstwie, widać niebieskie zabarwienie roztworu pochodzące od wyekstrahowanego nietrwałego kwasu nadchromowego (H2CrO6), lub odpowiadającego mu bezwodnika – nadtlenku chromu (CrO5).