Mogą towarzyszyć: uszkodzeniu serca o różnej etiologii, pobudzeniu układu współczulnego, niedokrwistości, niedoczynności tarczycy, obniżonemu stężeniu potasu w surowicy, menopauzie. Płytkie, ujemne załamki T podobnie jak płaskie, mogą powstawać na skutek uszkodzenia mięśnia sercowego o różnorakiej etiologii. Głębokie, ujemne załamki T występują w zawale serca. Dwufazowe (ujemno-dodatnie) załamki występują w przypadku: bloku odnogi pęczka Hisa, zespołu preekscytacji, przerostu i przeciążenia komór serca. Naprzemienność załamka T polega na zmieniającej się amplitudzie wychylenia krzywej EKG w co drugim cyklu pracy serca. Stwierdzenie naprzemienności wskazującej na zwiększone ryzyko napadowego częstoskurczu komorowego, migotania komór oraz śmierci sercowej, często nie jest możliwe podczas wzrokowej oceny EKG i wymaga analizy komputerowej.
Przypisy
Kategoria:Elektrokardiografia