Walczył w składzie 11 pułku piechoty w walkach pod Rajgrodem, Połągą, Taurogami, Wieloną i KurszanyKałussowskł Korwin Henryk (1806-1894), w: Robert Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. 2, E-K, Warszawa 1996, s. 394-395, W lipcu 1831 r. przeszedł z korpusem gen. Antoniego Giełguda przez granicę pruską. Następnie przedostał się w 1832 do Francji, gdzie przebywał w zakładzie dla emigrantów polskich Besançon, gdzie od marca do września 1832 był członkiem Rady PolakówKałussowskł Henryk (1806-1894), w: Ludwik Hass, Wolnomularze polscy w kraju i na świecie 1821-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 1999, s. 200-201. Od grudnia 1832 sekretarz Towarzystwa Wzajemnego Oświecenia i zwolennik jak najszybszego odnowienia walki zbrojnej. Wraz z Franciszkiem Gordaszewskim i Janem Adolfem Meyznerem wydawał "Tygodnik Besansoński". Członek loży masońskiej w BesançonAlexander Kraushar, Tragedya życia Wincentego Migurskiego, emissaryusza z czasów wyprawy Zaliwskiego (1833 — 1865) (ze źródeł archiwalnych), "Przegląd Historyczny", 1915, t. 19, z. 1, s. 102.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Henryk Kałussowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.