jednak podczas górowania Słońca Eratostenes zlewa się z otoczeniem, przez co staje się trudny do zlokalizowania. Dodatkowo leżą na tym obszarze skały wyrzucone z Kopernika, a ich wyższe albedo działa jak rodzaj kamuflażu.
W 1924 roku William Henry Pickering zauważył ciemne plamy w kraterze, zmieniające się regularnie każdego księżycowego dnia. Wysunął on teorię, że są to migrujące stada małych form życia. Pomysł ten spotkał się z pewnym stopniem zainteresowania głównie ze względu na renomę Pickeringa.
Satelickie kratery Standardowo formacje te na mapach księżycowych oznacza się przez umieszczenie litery po tej stronie centralnego punktu krateru, która jest bliższa Eratostenesowi.
EratostenesSzerokośćDługośćŚrednicaA18,4° N8,3° W6 kmB18,7° N8,7° W5 kmC16,9° N12,4° W5 kmD17,5° N10,9° W4 kmE18,0° N10,9° W4 kmF17,7° N9,9° W4 kmH13,3° N12,2° W3 kmK12,9° N9,2° W5 kmM14,0° N13,6° W4 kmZ13,8° N14,1° W1 km
Bibliografia Andersson, L. E.; Whitaker, E. A., (1982). NASA Catalogue of Lunar Nomenclature. NASA RP-1097. Blue, Jennifer (25 lipca 2007). "Gazetteer of Planetary Nomenclature". USGS. Dostęp 5.8.2007. Bussey, B.;