Jacqueline Mary du Pré (ur. 26 stycznia 1945 w Oksfordzie, zm. 19 października 1987 w Londynie) – angielska wiolonczelistka, zaliczana do grona wirtuozów tego instrumentu. Była żoną dyrygenta i pianisty Daniela Barenboima.
Dzieciństwo Ojciec Jacqueline, Derek du Pré, był księgowym. Matka, Iris Greep, była pianistką, uczyła w Royal Academy of Music w Londynie. Rodzice poznali się w 1938 roku w Zakopanem: Derek przyjechał do Polski jako turysta, zaś Iris studiowała grę na fortepianieElgar - His Music : Cello Concerto - Jacqueline du Pré: The concerto's consummate interpreter?. Pobrali się w 1940 roku w Londynie.
Pierwsze lekcje gry na wiolonczeli Jacqueline odebrała od matki, która komponowała dla niej krótkie utwory urozmaicane rysunkami. W wieku pięciu lat rozpoczęła naukę w szkole muzycznej London Cello School. Jako dziecko zaczęła zdobywać nagrody w lokalnych konkursach, rywalizując często z siostrą, Hilary – flecistką.
W latach 1966–1961 uczęszczała do Guildhall School of Music w Londynie, gdzie jej nauczycielem był William Pleeth. Potem lekcji udzielali jej: Pablo Casals, Paul Tortelier, Mstisław Rostropowicz.