Od tego czasu wycofał się z polityki na rzecz pracy społecznej.

W kolejnych latach działał m.in. w Prowincjonalnym Komitecie Wyborczym na Wielkie Księstwo Poznańskie (wiceprezes, prezes), Polskim Centralnym Komitecie Wyborczym (wiceprezes), zarządzie „Straży” (organizacji prowadzącej walkę polityczną z Hakatą), Radzie Narodowej, a także wielu organizacjach i instytucjach życia gospodarczego. Przewodniczył sejmikowi Związku Spółek Zarobkowych i Gospodarczych, zakładał Bank Związku Spółek Zarobkowych (1886, prezes rady nadzorczej), kierował Związkiem Towarzystw Kupieckich w Poznaniu i Związkiem Fabrykantów.

Brał udział w działaniach na rzecz kultury – był członkiem Dyrekcji Głównej Towarzystwa Pomocy Naukowej im. Karola Marcinkowskiego, wiceprezesem rady nadzorczej spółki akcyjnej Teatr Polski w Ogrodzie Potockiego, członkiem rady nadzorczej „Dziennika Poznańskiego”.

Sprawował mandat radnego miejskiego w Poznaniu.

Był dwukrotnie żonaty. Z małżeństwa z Albertyną z Nieżychowskich miał pięciu synów (dwóch zmarłych przed osiągnięciem pełnoletniości) i córkę Zofię (1894–1942, żonę Kazimierza Bajońskiego);