Działania Galtierego spotkały się z aprobatą argentyńskiego społeczeństwa. Argentyńczycy uważali te wyspy za część swojego kraju i domagali się od Wielkiej Brytanii ich zwrotu. Wojna miała na celu odbudowę autorytetu junty i zapewnienie jej szerszego poparcia w społeczeństwie. Początkowo wydawało się, że plan się powiedzie, jednak wojna o Falklandy zakończyła się klęską Argentyny, która musiała skapitulować.
Dwa dni po kapitulacji Galtieri ustąpił ze stanowiska prezydenta i naczelnego wodza, Nowym prezydentem został Reynaldo Bignone. Galtierego aresztowano i w 1983 postawiono przed sądem pod zarzutem nieudolności w prowadzeniu wojny. Postawiono mu też zarzuty łamania praw człowieka podczas rządów jego junty. W grudniu 1983 został uniewinniony. Ponownie oskarżono go w 1986 i tym razem skazano na dwanaście lat więzienia. Jednak w październiku 1989 został zwolniony w wyniku amnestii, którą ogłosił prezydent Carlos Saúl Menem.
Bibliografia Alex Axelrod, Charles Phillips, Władcy, tyrani, dyktatorzy. Leksykon, Politeja, Warszawa 2000
Kategoria:Prezydenci Argentyny Kategoria:Argentyńscy generałowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Wyzwoliciela San Martina Kategoria:Argentyńczycy pochodzenia włoskiego Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Zmarli w 2003 Kategoria:Pochowani na Cementerio de La Chacarita