był od 1904 członkiem Rady Nadzorczej Oddziału w Bieżuniu Towarzystwa Kredytowego miasta Płocka, w 1910 współorganizował Kasę Oszczędnościowo-Pożyczkową w Bieżuniu i objął funkcję prezesa. W 1908 przy jego dużym udziale powstało Towarzystwo Ochotniczej Straży Ogniowej w Bieżuniu, dwa lata później Wolski został prezesem zarządu i pozostawał na tym stanowisku przez kilkadziesiąt lat – do 1945. Wolski podejmował również inicjatywy kulturalne, założył w Bieżuniu orkiestrę (1910) oraz zespół dramatyczny miejscowej inteligencji, w którym sam zazwyczaj pełnił obowiązki reżysera i odtwarzał główne role.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości i przekształceniach organizacyjnych w służbie zdrowia bieżuński szpitalik został zlikwidowany, co skutkowało utratą stałej pensji przez miejscowego lekarza. Utrzymywał się on w tym czasie z praktyki prywatnej, dodatkowo uzupełnionej o obowiązki lekarza domowego Ubezpieczalni Społecznej w Płocku. W ramach tej ostatniej funkcji sprawował opiekę nad 81 ubezpieczonymi i ich rodzinami.