Po piętnastu miesiącach, jeden z wojskowych lekarzy zdiagnozował psychonerwicę (dawna nazwa; używana najczęściej jako synonim nerwic), która mogła „zakłócać jego zdolności społeczne i zawodowe do tego stopnia, że niemożliwe jest pełnienie przez niego służby wojskowej”. Jak się okazało, Garrison cierpiał na nerwicę, która była prawdopodobnie skutkiem 35 niebezpiecznych lotniczych misji rozpoznawczych nad Francją i Niemcami, przeprowadzonych w czasie II wojny światowej. Garrison był również świadkiem Holocaustu, gdy jego jednostka znalazła się w obozie koncentracyjnym Dachau dzień po jego wyzwoleniu. Chociaż jeden z lekarzy rekomendował, by zwolnić Garrisona ze służby oraz przyznać mu 10% rentę, Garrison nie chciał o tym słyszeć. Zamiast tego zgłosił się do Gwardii Narodowej, gdzie jego akta zostały zweryfikowane przez chirurga i został „uznany za fizycznie zdolnego do służby w narodowych siłach zbrojnych”.