Janusz Zakrzewski (ur. 23 lipca 1932 w Krakowie, zm. 26 października 2008 w Warszawie) – polski fizyk doświadczalny zajmujący się fizyką cząstek elementarnych (inaczej fizyką wysokich energii). Profesor doktor habilitowany (od 1971), dziekan Wydziału Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego (1972–1975) i prorektor Uniwersytetu Warszawskiego (1981–1982).
thumb|240px|Nagrobek Janusza Zakrzewskiego na cmentarzu Powązkowskim
Życiorys Urodził się w rodzinie Adama Tadeusza Klemensa (1904–1965), prawnika, dyrektora Pracowni Konserwacji Zabytków, i Reginy Bronisławy Bogdani (1906–1981). Brat Teresy Urszuli po mężu Sawickiej (1934–2011)Janusz Zakrzewski M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-02-29].. Uczęszczał do gimnazjum w Warszawie, a potem w Zakopanem, gdzie zdał maturę. Ukończył studia z zakresu fizyki na Uniwersytecie Warszawskim w 1957, a doktorat z fizyki uzyskał na Uniwersytecie w Bristolu (1961). Pełnił funkcje dziekana wydziału fizyki UW (1972–1975) i prorektora UW (1981–1982). Pracował w Zakładzie Cząstek i Oddziaływań Fundamentalnych Instytutu Fizyki Doświadczalnej na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. Jako fizyk-eksperymentator był współodkrywcą (z Marianem Danyszem i Jerzym Pniewskim) pierwszego podwójnego hiperjądra (1963) oraz ciężkich hiperjąder.