Trynityt występuje w kilku odmianach, różniących się barwą. Najczęściej spotykany – czerwony – zawdzięcza kolor obecności żelaza, rzadszy – zielony – obecności miedzi. Istnieje też trynityt czarny, a także biały – w postaci perełek.

W latach czterdziestych i na początku lat pięćdziesiątych XX wieku trynityt był sprzedawany kolekcjonerom minerałów, ale w 1952 amerykańska Komisja Energii Atomowej nakazała usunięcie z poligonów utworzonych podczas doświadczeń atomowych warstw tego materiału i zakazała przechowywania go przez osoby prywatne.

W roku 2005 opublikowano teorię, według której trynityt mógł nie być efektem stopienia i połączenia się ze sobą ziaren piasku znajdujących się na obrzeżach kuli gorąca utworzonej przez wybuch jądrowy, jak przyjmuje się powszechnie, a raczej wessania tego piasku do wnętrza tej kuli, skąd opadł w postaci ciekłej, jak deszcz.

Zobacz też szkło pustynne fulguryt szkliwo wulkaniczne tektyty

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Trinitite na stronie Oak Ridge Associated Universities widmo promieniowania trynitytu

Kategoria:Szkło Kategoria:Amerykańska broń atomowa