Kaplica pod wezwaniem św. Katarzyny Aleksandryjskiej, Kaplica Gamrata oraz Kaplica Grochowskiego – jest jedną z 19 kaplic publicznych bazyliki archikatedralnej św. Stanisława i św. Wacława w Krakowie na Wawelu. Znajduje się przy wschodnim ramieniu ambitu, pomiędzy zakrystią (od północy), a kaplicą Batorego (od południa). Stanowi mauzoleum bpa Piotra Gamrata. Jej patronką jest św. Katarzyna Aleksandryjska z Egiptu.
Historia Obiekt wybudowano w połowie XIV w. Kaplicę przebudowano z polecenia królowej Bony Sforzy w latach 1545–1547, według projektu Jana Marii Padovano. Koszty, związane z przebudową na mauzoleum dla abpa gnieźnieńskiego i bpa krakowskiego Piotra Gamrata, pokryła Krakowska Kapituła Katedralna. Kaplicę zaprojektował Jan Maria Padovano. Wykonał on również nagrobek zmarłego, będący kopią nagrobka bpa Piotra Tomickiego - jak sobie zażyczył fundator. W latach 1646–1649 odrestaurowano kaplicę z fundacji kanonika Jerzego Grochowskiego. Marmur odkuł w swoim warsztacie Bartłomiej Stopano. Wówczas powstał obecny podział architektoniczny, stiukowa dekoracja sufitu oraz portal (zachowano jednak XVI-wieczną kratę). W 1661 r. ołtarz konsekrował bp Mikołaj Oborski. Nowy obraz wstawiono do ołtarza w XVIII w.