Współrzędnymi astronomicznymi w układzie horyzontalnym są azymut astronomiczny i wysokość astronomiczna, współrzędnymi astronomicznymi w układzie równikowym południkowym – kąt godzinny i deklinacja.
W czasie ruchu dziennego sfery niebieskiej gwiazdy przemieszczają się po równoleżnikach niebieskich – małych kołach leżących w płaszczyznach prostopadłych do osi świata; oznacza to, że deklinacja każdej gwiazdy w czasie ruchu dziennego pozostaje stała, a kąt godzinny rośnie. Wskutek ruchu dziennego ulegają również zmianie azymut astronomiczny i wysokość astronomiczna. Dlatego określając położenie gwiazdy na sferze niebieskiej w układzie horyzontalnym lub równikowym południkowym trzeba podawać jednocześnie czas obserwacji i miejsce obserwacji; to ostatnie dlatego, że położenie horyzontu i południka względem gwiazd na sferze niebieskiej zależy właśnie od miejsca obserwacji. Dlatego wprowadzone zostały takie układy współrzędnych astronomicznych, w których położenie obiektu nie ulega zmianie wskutek ruchu dziennego sfery niebieskiej i jednocześnie nie zależy od miejsca obserwacji. Warunek taki spełnia na przykład układ, w którym płaszczyznę podstawową stanowi równik niebieski, a kierunek podstawowy jest wyznaczony przez jakiś punkt na obracającej się sferze niebieskiej.