z czasem jeden z członów nazwy zanikł.
Budowa Budowniczym kolegium został Jan Leitner. Budowę zakończono zasadniczo w 1643. Na kolegium składały się dwa ustawione równolegle pawilony, połączone z obydwu stron murem. Pomiędzy nimi znajdował się brukowany dziedziniec, z trzech stron otoczony krużgankami. Poza salami lekcyjnymi i pomieszczeniami gospodarczymi w kolegium mieściło się m.in. oratorium. Dachy na pawilonach były dwuspadowe. Całość kolegium prezentowała połączenie stylu barokowego i manieryzmu, z wyraźnymi nawiązaniami do gotyckich rozwiązań sąsiedniego Collegium Maius.
Siedziba szkoły średniej W latach 1645–1650, w związku z usterkami popełnionymi przez Laitnera, Uniwersytet zmuszony był sfinansować w budynku szereg napraw. Po zajęciu Krakowa przez Szwedów zajęcia w szkole zawieszono, a najeźdźcy, po skrupulatnym splądrowaniu budynku, urządzili w kolegium stajnię. Po opuszczeniu Krakowa przez Szwedów zajęcia wznowiono w 1657. Do ponownego zniszczenia budynku doszło w 1769, po zajęciu go przez rosyjskie wojsko i przekształceniu w koszary.