w 974 r. zarządzał na górze Tiantai przyjęciem wskazań przez 10 000 ludzi. Oprócz tego napisał liczne wiersze, gathy i hymny. Jego wpływy sięgały bardzo daleko. Król Korei przesłał mu dary i przybywało do niego wielu koreańskich mnichów. 36 z nich osiągnęło oświecenie i powróciło do ojczyzny, rozpowszechniając Dharmę (nauki) mistrza.
Jako prowadzący główny klasztor państwa Wuyue, który administrował buddyzmem wobec społeczeństwa i jako przedstawiciel buddyzmu – Yanshou (tak jak i Tiantai Deshao) musiał być przedstawicielem bardziej konserwatywnych i konwencjonalnych nauk i praktyk buddyjskich (przynajmniej na zewnątrz). Jednak kładł nacisk na to, że jego buddyzmem jest chan. Podkreślał, że chan nie powinien być traktowany jako niezależna część szerokiej buddyjskiej tradycji, ale jako kulminacja tej tradycji. Takie jego rozumienie można znaleźć w Zongjing lu. Mistrz łączy postacie patriarchów ze spuścizną literacką – zarówno ich, jak i w ogóle buddyzmu. Podkreślał, że właściwe przesłanie patriarchów chan w Chinach nie może być poprawnie zrozumiane bez ich literatury.