pochowany przy ścianie kremlowskiej na Placu Czerwonym w Moskwie.
Był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR od 1. do 7. kadencji, w latach 1939–1952 był członkiem Komitetu Centralnego WKP(b).
W literaturze Timoszenko przedstawiony został w jednym z cyklu opowiadań Isaaka Babla „Armia konna” pod postacią Pawliczenki, dowódcy VI Dywizji Kawalerii, która rozwiązana została jesienią 1920 za bandytyzm i pogromyTeresa Torańska, Wywiad z Jerzym Pomianowskim, Duży Format Gazety Wyborczej, 22 października 2009..
Ordery i odznaczenia Medal Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego – dwukrotnie (1940, 1965) Order „Zwycięstwo” (1945) Order Lenina – pięciokrotnie (1938, 1940, 1945, 1955, 1970) Order Rewolucji Październikowej (1968) Order Czerwonego Sztandaru – pięciokrotnie (1920, 1921, 1930, 1945, 1947) Order Suworowa I klasy – trzykrotnie (1943, 1944, 1945) Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” Medal jubileuszowy „30 lat Armii Radzieckiej i Floty” Medal jubileuszowy „40 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Medal jubileuszowy „50 lat Sił Zbrojnych ZSRR” Krzyż św.