W lutym 1881 roku Schindler otrzymał nagrodę artystyczną Reichel-Künstlerpreis (a wraz z nią 1500 guldenów), dzięki której skończyły się trudne warunki finansowe rodziny. Posypały się zlecenia i sprzedaż obrazów, co umożliwiło rodzinie przeprowadzenie się w 1885 roku do posiadłości w Plankenbergu w Lesie Wiedeńskim. Dzięki zleceniu arcyksięcia Rudolfa w roku 1887 Schindler stał się jednym z najbardziej znanych malarzy monarchii. W tym samym roku został honorowym członkiem Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu.
Po przedwczesnej śmierci ojca w 1892 roku matka wyszła za mąż za byłego ucznia swego zmarłego męża, , który był współzałożycielem Secesji Wiedeńskiej.
W młodości Alma nawiązała wiele przyjaźni z artystami nurtu Secesji. Miała wiele romansów, między innymi z Gustavem Klimtem, , dyrektorem teatru, a także kompozytorem, Alexandrem von Zemlinskym.
Romans z Alexandrem von Zemlinskym Zemlinsky’ego poznała w lutym 1900 roku podczas spotkania towarzyskiego w Villa Spitzer w Hohen Warte niedaleko Wiednia. Od roku 1900 uczęszczała do niego na lekcje kompozycji. 29-letni Zemlinsky był już wtedy nie tylko kapelmistrzem wiedeńskiego Carltheater, ale również wielką nadzieją sceny muzycznej Wiednia.