Aktualny podział na trzy podgatunki pochodzi z lat 80 XX wieku (Tamayo i Frassinetti 1980; Contreras 1987) i obejmuje: S.cyanus cyanus, S.cyanus poeppigii i S.cyanus maulinus.
Nazewnictwo łacińskie Nazwa rodzajowa Spalacopus pochodzi od greckich słów: spalax oznaczającego kreta oraz pous, znaczącego „stopa” i w zamyśle miało podkreślać przystosowanie do życia w norach. Człon cyanus ma korzenie greckie (kyaneos = ciemnoniebieski) i prawdopodobnie odnosi się do połysku futra kururo niebieskawego. Człon nazwy podgatunku S. cyanus poeppigii pochodzi od nazwiska niemieckiego badacza Chile i zoologa Eduarda Poeppiga. Z kolei nazwa podgatunku S. cyanus maulinus wywodzi się od chilijskiego regionu Maule, choć w rzeczywistości podgatunek ten występuje w rejonie regionu Ñuble.
Nazwa kururo Upowszechniona nazwa „kururo” – hiszp. cururo – ma dwa prawdopodobne znaczenia. Według jednej wersji jest to onomatopeja charakterystycznego „śpiewu” tych zwierząt, a w drugiej pochodzi od słowa curi lub curu co w języku plemienia Mapuche oznacza kolor „czarny”, czyli – być może – wskazuje na ubarwienie tego kururo.