Paweł herbu Grzymała (zm. 31 marca 1242) – biskup poznański w latach 1211 do 1242.
Pochodził ze średniego rodu rycerskiego małopolskiego albo śląskiegoWojciech Baran-Kozłowski, Arcybiskup gnieźnieński Henryk Kietlicz, Poznań 2005, s. 158.. Księga Henrykowska podaje, że pochodził z tego samego rodu, co Mikołaj, notariusz księcia Henryka Brodatego.
Wiadomo, że studiował na jakimś uniwersytecie, gdyż uzyskał tytuł magistra (teologii?). Na biskupa poznańskiego został wybrany przez kapitułę poznańską przed 11 kwietnia 1211 roku jako następca zmarłego biskupa Arnolda. Dwóch członków kapituły zaprotestowało przeciw temu wyborowi i odwołało się do Stolicy Apostolskiej, jednak papież Innocenty III w bulli prekonizacyjnej z 17 lipca 1211 zatwierdził Pawła. W 1212 w Mstowie arcybiskup Henryk Kietlicz, który początkowo sprzeciwiał się jego kandydaturze, udzielił mu sakry biskupiej. Tym samym Paweł stał się pierwszym biskupem poznańskim obranym przez kapitułę w wolnej elekcji.