Historia Pierwsze prace związane z budową kolejki rozpoczęły się w latach 20. XX wieku, jednak budowa rozwinęła się w 1935 roku. Była to kolejka wahadłowa, obsługiwana przez dwa wagoniki zabierające po 31 osób. Całą trasę podzielono na dwa fragmenty. Pierwszy – od stacji Tatrzańska Łomnica (przy Grandhotelu „Praha”) przez pośredni Start aż nad Łomnicki Staw – oddano do użytku 22 grudnia 1937 roku. Pasażerowie wsiadali na wysokości 898 m n.p.m. na stacji przy Grandhotelu Praha, wysiadali natomiast na wysokości 1764 m n.p.m. Całkowita długość odcinka nad Łomnicki Staw to 4140 metrów. Trasę pokonywano z prędkością 6 m/s w czasie 18 minut. Na odcinku Tatrzańska Łomnica – Łomnicki Staw ustawiono 9 podpór.
Drugi odcinek to trasa znad Łomnickiego Stawu na wierzchołek Łomnicy. Połączenie oddano 23 października 1940 roku. Tu kolejka w ciągu 8,5 minuty z prędkością 5 m/s pokonywała 1870 metrów trasy oraz 856 metrów wzniesienia. Podróż zabezpieczono jedyną podporą, znajdującą się kilkadziesiąt metrów poniżej szczytu Łomnicy i umiejscowionego na jej wierzchołku obserwatorium meteorologicznego. Ostatni fragment tego odcinka posiada średnie nachylenie wynoszące 51,5%.