Pinus herrerae Martínez – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Sosna ta występuje w Meksyku (Sinaloa, Durango, Jalisco, Michoacan, Guerrero).
Morfologia Pokrój Korona młodych drzew jest nieregularna, dorosłych zaokrąglona z poziomymi lub opadającymi gałęziami. Pień Osiąga 25–35 m wysokości. Kora jest cienka i łuskowata, czerwono-brązowa, z wiekiem grubieje i pęka na podłużne, czerwono-brązowe, łuszczące się płytki. Liście Igły wyrastają po 3 na krótkopędzie, dorastają do 10–20 cm długości, są wiotkie i giętkie, przeważnie wyprostowane, czasem zwisające. Szyszki Szyszki nasienne są prawie symetryczne, podłużnie jajowate, o długości 2–4 cm. Łuski nasienne giętkie, o szerokości 5–6 mm. Apofyza łuski płaska do lekko wzniesionej, z lekko wzniesioną piramidką zakończoną nietrwałym, szybko odpadającym kolcem. Nasiona są ciemnobrązowe, o długości 3–4 mm, opatrzone skrzydełkiem o długości 5–7 mm.
Biologia i ekologia W liściu znajduje się 1–4 kanały żywiczne i 2 wiązki przewodzące. Pochewki liściowe są trwałe, blado brązowe, o długości 8–14 mm. Drewno blado żółte, dobrej jakości.
Pinus herrerae występuje na wysokościach 1200–2400 m n.p.m. razem z innymi sosnami: P. montezumae, P. pseudostrobus, P. douglasiana, P. maximinoi, P. lawsonii, P. teocote oraz P.