Samoloty Rumpler Taube wczesnej produkcji nie różniły się od pierwowzoru Etricha. Stopniowo wprowadzano w nich ulepszenia. W kwietniu 1913 wprowadzono model Taube 3C, z bardziej opływowym nosem kadłuba i uproszczonym podwoziem. Więcej zmian wprowadzono w modelu 4C: kadłub o przekroju prostokątnym, klasyczne usterzenie z ruchomymi powierzchniami oraz lotki (zamiast wyginanych końcówek), zredukowane odrutowanie skrzydeł bez dźwigara pod skrzydłami.
Użycie Samoloty Rumpler były najliczniejszymi samolotami typu Taube w niemieckim lotnictwie wojskowym. Nie licząc lotnictwa marynarki i lotnictwa bawarskiego, niemieckie lotnictwo zakupiło przynajmniej 134 samoloty Taube produkcji RumplerP.M. Grosz, op.cit., s.38-39, lecz liczba ta zapewne była większa o kilkadziesiątP.M. Grosz, op.cit., s.10-11. Większość samolotów jednak uległa zużyciu przed wybuchem I wojny światowej.
Pierwszy Rumpler Taube (nr A.1/11), z silnikiem 50 KM został dostarczony niemieckiemu lotnictwu 22 marca 1911P.M. Grosz, op.cit., s.32-36. thumb|Rumpler Taube 4C Samoloty Rumpler Taube używane były do szkolenia, a także w początkowym okresie I wojny światowej do rozpoznania i bombardowania. Z wyposażenia jednostek frontowych typ ten znikł do grudnia 1914.