Opis metody Stosowane obecnie zastawki są zastawkami biologicznymi, w których sam materiał biologiczny zastawki wszyty jest do środka stentu, czyli rusztowania wykonanego z cienkiego drutu i ukształtowanego jak krótka rurka o średnicy około 2,0–2,5 cm. Zastawka ta zgniatana jest tuż przed implantacją przy użyciu specjalnego urządzenia od strony bocznej i umieszczana wewnątrz cewnika o średnicy około 1 cm. Poprzez ów cewnik zastawka jest przesuwana aż na wysokość zastawki aortalnej i tam implantowana.
Cewnik, przez który przesuwa się protezę, może być założony poprzez:
tętnicę udową (w przypadku wystarczającej średnicy – co najmniej 7–9 mm) i przy odpowiednim przebiegu tętnicy, bez większych zagięć; koniuszek serca (najczęściej stosowane dojście w przypadku braku możliwości implantacji przez tętnicę udową); tętnicę podobojczykową (rzadko).