W latach 1918–1922 służył w Wojsku Polskim i uczestniczył wojnie z Ukraińcami oraz bolszewikami. Najpierw przydzielono go do 23 pułku piechoty, a następnie został skierowany na kurs obserwatorski do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych. Po jego ukończeniu otrzymał przydział do 12 eskadry wywiadowczej. Swe doświadczenia bojowe opisał w artykule „Moje dobre czasy” opublikowanym w „Młodym Lotniku” z grudnia 1926 r. Zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku w korpusie oficerów aeronautyki. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do 5 pułku lotniczego w Lidzie. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 1. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa.
W listopadzie 1920 roku – pełniąc nadal służbę w eskadrze – zapisał się na Wydział Mechaniczny Politechniki Warszawskiej. W 1922 roku przeszedł do rezerwy. W czasie studiów odbył praktyki w Zakładach Mechanicznych E. Plage i T. Laśkiewicz oraz we włoskim koncernie S.A. Breda w Mediolanie.