W 1943 roku koncepcją Northropa zainteresowało się United States Army Air Forces, a w maju podpisano z Northrop umowę na budowę trzech prototypów, które otrzymały wojskowe oznaczenie XP-79. Pierwotnie samolot miał być napędzany pojedynczym silnikiem rakietowym XCALR-2000A-1 o ciągu 9 kN, wspomaganym podczas startu dwoma silnikami rakietowymi Aerojet XCAL-1000, odrzucanymi po uniesieniu się w powietrze. Samolot był wyposażony w płozy zamiast klasycznego podwozia. Start miał odbywać się z wykorzystaniem kołowego wózka, na którym spoczywałby samolot. Tak radykalna koncepcja aerodynamiczna wymagała wcześniejszego przetestowania na modelu. W tym celu podjęto decyzję o zbudowaniu samolotu w takim samym układzie konstrukcyjnym oznaczonego jako MX-324 napędzanego silnikiem rakietowym Aerojet XCAL-200, dającym ciąg rzędu 89 daN przez 5 minut. Jednak w wyniku nieosiągnięcia zakładanej sprawności przez silniki, zbudowano szybowiec oznaczony jako MX-334, był to model 324, ale pozbawiony silnika. Zbudowano dwa egzemplarze MX-334, pierwszy z nich przeznaczony był do badań tunelowych, drugi w połowie 1943 roku trafił na pustynię Mojave w celu odbycia badań w locie. 2 października 1943 roku Lockheed P-38 Lightning wyniósł na holu w powietrze szybowiec MX-334, pierwszy lot trwał około 20 minut.