Pomelline zbiegła do Mentonu. W 1466 r. próbowała jeszcze z pomocą Genui i Sabaudii podburzyć miejscową ludność przeciw seniorowi, jednak Lambert z pomocą księcia Mediolanu pokonał buntowników.
Lambert prowadził ostrożną politykę, chcąc zapewnić suwerenność senioratu. Pomagał mu w tym brat Jan Andrzej Grimaldi, który pracował w dyplomacji papieża Sykstusa IV (później został biskupem Grasse). Lambert obawiając się ataku ze strony Mediolanu Sforzów, skierował uwagę na Francję. Sytuacja była trudna, ponieważ król Ludwik XI zmarł w 1483 r., a nowy król Karol VIII miał trzynaście lat. W 1487 r. Jan Andrzej, biskup Grasse, został doradcą młodego króla francuskiego. Wpływ doradcy na dwór królewski zaowocował pozytywnym stanowiskiem Karola VIII. 25 lutego 1489 r. król objął Monako swoją opieką. 2 marca 1488 r. Lambert został szambelanem królewskim.
W 1487 r. Lambert Grimaldi wprowadził poprawkę do zasad sukcesji, wykluczającą z dziedziczenia senioratu Monako tych Grimaldich, którzy zostali sługami Kościoła. Senior zmarł w Mentonie 15 marca 1494 r. zostawiając władzę synowi Janowi II.
Lambert Grimaldi często używał w korespondencji często zwrotu "z bożą pomocą" (Deo iuvante). Wyrażał w ten sposób wiarę, iż spełnią się jego plany. Słowa te stały się dewizą herbu dynastii Grimaldich.