Górny kościół Ołtarz kościoła górnego składa się z trzech części: św. Michała Archanioła, Krzyża, Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Całość wykonana jest w formie mozaiki. W lewej stronie ołtarza znajdują się demony atakujące ludzi. Pod koniec części pierwszej ołtarza tłum ludzi staje się falami. Oddziela ich Archanioł Michał i laską przygania w stronę Krzyża i Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. W części środkowej znajduje się ogromny krucyfiks. Nie ma konkretnych wyobrażeń ludzi czy demonów, ale zachowano symbolikę fal. Poszczególne osoby pojawiają się w prawej części ołtarza - już jako modlące się i wielbiące Boga, z krzyżami w dłoni. Podobną stylistykę mozaiki zachował boczny ołtarz Miłosiernego Jezusa. Lewa, boczna nawa wypełniona jest czterema witrażami nawiązujących do ewangelicznych uczynków miłosierdzia. W prawych, bocznych nawach znajdują się płaskorzeźby polskich świętych. W kościele górnym znajduje się bardzo duża antresola. Budynek budowano w latach 80., sądzono iż nie uda się uzyskać nowego pozwolenia od władz komunistycznych na nową świątynię, a sam Tarnobrzeg bardzo szybko się rozwijał, liczono, że ok. 2000 r. liczba mieszkańców przekroczy 100 tysięcy. Wymusiło to budowę ogromnego kościoła, mogącego pomieścić kilka tysięcy ludzi. Chór kościoła wypełniają obrazy.