pozbawiony urzędu w styczniu 1385, stracony w grudniu 1386 Philippe d’Alençon, tytularny patriarcha Jerozolimy – kardynał prezbiter S. Maria in Trastevere (tytuł nadany w lutym 1379), następnie kardynał biskup Sabiny (20 maja 1380), kardynał biskup Ostia e Velletri (1387), zm. 16 sierpnia 1397 Jan Očko z Vlašimi, arcybiskup Pragi – kardynał prezbiter Ss. XII Apostoli (tytuł nadany w 1379), zm. 14 stycznia 1380 Guglielmo Sanseverino, arcybiskup Salerno – kardynał prezbiter S. Eusebio, zm. w listopadzie 1378 Eleazario da Sabrano, biskup Chieti – kardynał prezbiter S. Balbina, zm. 25 sierpnia 1379 Dömötör, arcybiskup Ostrzyhomia – kardynał prezbiter Ss. IV Coronati (tytuł nadany w 1379), zm. 20 lutego 1387 Agapito Colonna, biskup Lizbony – kardynał prezbiter S. Prisca, zm. 11 października 1380 Ludovico Capice, krewny papieża – kardynał diakon S. Maria Nuova, zm. 1380. Giovanni Fieschi, biskup Vercelli – kardynał prezbiter S. Marco (tytuł nadany w lutym 1379), zm. 1381 (?) Stefano Colonna, prepozyt St.-Omer – kardynał diakon S. Eustachio (?), zm. 1379 Gautier Gómez de Luna, biskup Placencii – kardynał prezbiter bez tytułuOd 19 maja 1381 w obediencji awiniońskiej, w której pozostał aż do śmierci, następnie kardynał prezbiter Ss.