Drugi gabinet (od czerwca 1981 do marca 1983) Do rządu dołączyli przedstawiciele Francuskiej Partii Komunistycznej. Ministrami przemysłu, sprawiedliwości, transportu i zdrowia w miejsce dotychczasowych zostali odpowiednio Pierre Dreyfus, Robert Badinter, Charles Fiterman (również jako minister stanu) i Jack Ralite. Nicole Questiaux przestała być ministrem stanu. Utworzono resorty spraw konsumenckich i szkoleń zawodowych, które powierzono Catherine Lalumière i Marcelowi Rigoutowi.
W czerwcu 1982 z rządu odeszli Jean Auroux, Nicole Questiaux i Pierre Dreyfus. Jean-Pierre Chevènement przeszedł na funkcję ministra przemysłu i badań naukowych, a ministrem solidarności narodowej i spraw społecznych został Pierre Bérégovoy.
Trzeci gabinet (od marca 1983 do lipca 1984) Pierre Mauroy – premier Claude Cheysson – minister spraw zagranicznych Charles Hernu – minister obrony Gaston Defferre – minister spraw wewnętrznych i decentralizacji Jacques Delors – minister gospodarki, finansów i budżetu Laurent Fabius – minister przemysłu i nauki Marcel Rigout – minister szkoleń zawodowych Robert Badinter – minister sprawiedliwości Alain Savary – minister edukacji narodowej Michel Rocard – minister rolnictwa Charles Fiterman – minister transportu Roger Quilliot – minister urbanizacji i mieszkalnictwa, w październiku 1983 stanowisko