Meczet wzniesiony został w 1735 r. Pierwotnie znajdował się we wsi Sielec w powiecie smorgońskim, a do Dowbuciszek przeniesiony został dopiero w XIX w., gdy poprzedni tamtejszy meczet rozpadł się ze starości. Autorytet gminy dowbuciszkowskiej zadecydował wówczas o przyłączeniu do niej gminy sieleckiej i przeniesieniu meczetu, jako że na wybudowanie jeszcze jednej nowej świątyni nie starczyło już sił ani środków.
Wybudowany na muzułmańskim cmentarzu meczet był budowlą konstrukcji zrębowej, oszalowaną, na planie niemal kwadratu. Składał się, jak wszystkie meczety tatarskie, z dwóch części: męskiej i kobiecej. Pokryty był czterospadowym dachem z którego wyrastała zajmująca niemal całą jego powierzchnię olbrzymia, sferyczna w zarysie, a graniasta w przekroju kopuła, pozbawiona bębna i otworów okiennych, ozdobiona kulą i iglicą, na której znajdował się blaszany półksiężyc. Wejścia do obu części meczetu znajdowały się od strony zachodniej. Ocieniał je pulpitowy daszek wsparty na drewnianych, kręconych kolumienkach. Dodatkowo nad wejściem do części kobiecej znajdował się niewielki ganek z trójkątnym tympanonem.